Yaşamın beni getirdiği bu noktada geri dönüp baktığımda, her farklı okul döneminin hayatımda bambaşka bir pencere açtığını farkediyorum.
Güzel olan ise, açılan pencerelerin her an artması, yani öğrenme sürecimin hala devam etmesi...

Eğer bir yerden başlamak gerekirse,
1965 yılında İstanbul'da Cihangir Kliniğinde dünyaya gelmişim.
İlkokulu İstanbul'da Şişli'de okudum. Zaten tüm öğrenim hayatım da İstanbul'da geçti. Belki bu yüzden gönlümde bu şehrin özel bir yeri vardır.

1976 yılında, o dönemlerde her ilkokul çocuğu gibi ben de özel okul sınavlarına girdim. Ailemin tercihi Alman Lisesi oldu. Çok severek okuduğum, ama beni çok fazla biçimci ve kuralcı yaptığını da düşündüğüm bir okuldu. Okurken bunu çok fazla hissedememiştim; çünkü çok ağır bir ders programı vardı; ama aradan geçen yıllar sonrasında detay, düzen ve kurallar konusunda kendimi uç noktada bulduğum anlarda bu alışkanlıklarımın kökeninin nerelere dayandığını buldum. 8 yıllık bir eğitim beni 1984 yılında İstanbul Teknik Üniversite'sine taşıdı.

1984 yılında Mimarlık Fakültesinin 1. sınıfındaydım. Uzun yıllarım Taşkışla'nın geniş koridorlu, taş mekanlarında geçti.

1988 yılında Mimarlık Fakültesi'ni bitirdiğimde belki de içinde okuduğum binanın yoğun tarihinin de etkisiyle restorasyon okumaya yani yüksek lisans yapmaya karar verdim. Fakülte'yi 2. lik derecesi ile bitirdiğim için istediğim bölümü seçme hakkım vardı ve ben hiç tereddüt etmeden tarihi çevre koruma ve restorasyon bölümünde okumaya karar verdim.

Biten 2 senenin ardından meslek yaşamımda artık ne yönde ilerleyeceğim konusunda bir karar verme zamanım gelmişti. Oldukça başarılı bir öğrenci olarak, çeşitli ödüller almış, yarışma projelerine katılmış, hatta kendi çizdiğim çeşitli projelerin inşa edilerek yaşama katıldığını görmüştüm; ve herşeyden önemlisi Taşkışla benim için bir tutku olmuştu.

Hocalarımız, " Taşkışla tiyatro sahnesi gibidir, tozunu bir kere yutarsanız bir daha bırakamazsınız..." derlerdi. Gerçekten de Taşkışla'dan vazgeçemedim. Okulda akademik kariyer yapmaya karar verdim. Ancak geçen zaman içinde tasarıma olan ilgim artmaya başlamıştı. Tekrar tasarıma dönüş, doktora yılları ve geçen 9 sene ile birlikte, yaşamımda bazı değişimler de kaçınılmaz olarak kendini göstermeye başladı.

Toplumsal yapı, sosyolojik değişim ve mimarlık konuları bir araya gelince çok keyifli ama bir o kadar da uzun bir doktora süreci yaşadım. Belki de bu uzun sürecin bana bir faydası oldu; farklı disiplinlerle tanıştım ve hayatımda tekrar bir yol ayrımına geldim. Geldiğim noktada artık mekanları sadece oluşturmak değil, içlerini de yaşanır kılmak istiyordum. Böylece dekorasyon çalışmalarım başladı.

Zaman içinde batının öğrettiklerini doğu ile birleştirmeyi, Feng Shui, ve Vastu Veda gibi doğunun mekan öğretilerini yaşama katmayı öğrendim. Üniversite dönemlerim keyif aldığım ve tasarımın batılı yüzünü çok iyi öğrendiğim dönemlerdi; ama doğulu yüzünü ve doğunun sunduğu öğretileri daha çok sevdiğimi ve ikisini birleştirmekten çok keyif aldığımı söylemeliyim.

Bu dönemde uzun zaman hayal ettiğim bir çalışmaya da başladım. 1998 yılında doktora çalışmalarımı tamamlarken yöneticiler için çıkarılmış ve Türkiye'de yeni yerleştirilmeye çalışılan executive MBA yani işletme yüksek lisansı ile tanıştım.

Hayatımın çok kolay olmayan bir dönemiydi. Gündüz okulda asistanlık yapıyor, geceleri işletme dersleri alıyor, geri kalan dönemde biraz doktora tezi, biraz MBA dersleri arasında gidip geliyordum. 1998 ve 99 yıllarım böyle geçti.

Doktoranın bitmesi, işletme master'ının tamamlanması yine bir karar dönemi ve Üniversite'den ve akademik yaşamdan kopuş…

1999 - 2001 yılları arasında özel sektörde koordinatörlük yaptım. Bambaşka bir dünyaydı; işimden çok keyif alıyordum; ama ekonomik kriz ile birlikte iş yaşantım bir süreliğine durdu., Özel sektörde çalışmam beni yaşam konusunda farklı bir şeyler olduğunu sorgulama konusunda daha da motive etmişti. Bu uzun süreçte bazı şeyleri de keşfettim. Öncelikle çok katı eğitiminin beni de katılaştırdığını, yaşamın çok farklı yüzleri olduğunu, farkındalık içinde olmadan yaşamla bir bağ kurulamayacağını gördüm.

Ama ekonomik kriz ile birlikte iş yaşantım bir süreliğine durdu.,

İlk dönemler benim için oldukça dinlendiriciydi. Oğlum Tuna ilkokula başlamıştı ve onunla ilgilenmek keyif veriyordu. Ama sonra iş yaşamından kopamayacağıma karar verdim.

Özel hayatımda oluşan değişimler iş yaşamımı yeniden yapılandırırken yeni bir dünya ile tanıştım.

Her zaman minnetle andığım, yaşam Hocam, can dostum Ayla Özaygen'in beni tanıştırdığı bu dünya, yumuşak, doğal, sade ve en önemlisi çok gerçekti.

Bu dünyada, yaratıcılık var, renk var, doğallık var, içilen çayın sadece keyfini değil, gerçekten kokusunu da hissedebileceğiniz ve içinize çekebileceğiniz bir ruh var.

Geçmişin derin öğretilerini içinde barındırdığı kadar, batının yeni ve genç yüzünü tüm güzelliği ile sunan bir yaşam biçimi var.

Bu dünya kendimi sorgulamamın ötesinde yaşamla olan bağımı da kuvvetlendirdi.
Sevgili Ayla'nın koçluğunda iş dünyasına 2004 yılında Keyifli Yaşam Danışmanlığı ile tekrar geri döndüm. Sevgili ortağım Burak ( Ayla'nın sevgili oğlu, çocukların Burak Abisi ) ile iyi bir ikili oluşturduk. Burak çocuklarla yoga, reiki ve danışmanlık çalışmalarını ben keyifli mekan çalışmalarını yürütüyorum. Ayla hep yanımızda…

Ailem bu dönemde benden desteğini esirgemedi. Her zaman arkamda olduklarını hissettim; ve yeni bir dünyaya adımlarımı bu güvenle attım ve devam ediyorum.

Keyifli Yaşam Danışmanlığı, adı üstünde keyifli bir yer oldu. Zaten herkes bizi kısaca "keyifli" olarak biliyor. Zaman içinde yaşantımıza giren dostlarımız oldu.

Sevgili Sema Doktor, Devrim, Funda, Oğuzhan "hocam", Erol Hoca , Güngör Abi, Arı Doktor ve hepimizin Ahmet Abi'si.. ,

Her biri yaşamımım farklı köşesine yerleştiler ve iyi ki de yerleştiler….

Birlikte yola keyifle devam ediyoruz.